Peygamberimiz aleyhisselamın Hayber'i fethedip dinlenmekte bulunduğu sırada, Sellâm b. Mişkem'in karısı Zeyneb:

" Muhammed davar etinin neresini, hangi yerini yemeyi en çok sever?" diye sormuştu.

" Kol, kürek etini yemeyi çok sever! " denildi. 367

Zeyneb, Merhab'ın da kızkardeşi idi. 368

Zeyneb, Yahudilerle görüşüp konuştu.

Bir davar kızartılıp hepsinin zehirlenmesi hususunda söz birliği ettiler. 369

Zeyneb, hemen dişi keçisinin yanına vardı. Onu kesti. Kızarttı, kebap yaptı.

Vakit geçirmeden, öldürücü zehirle zehirlemeye kalktı. 370

Kebabın her yerine zehir sürdü. Kol ve küreklerini ise, daha çok zehirledi.

Akşam olunca, Peygamberimiz aleyhisselamın akşam namazını kıldıktan sonra konak yerine dönüp oturduğu sırada, Zeyneb geldi ve Peygamberimiz aleyhisselama:

" Ey Ebu'l-Kasım! Bunu sana hediye ediyorum! " dedi. 371

Peygamberimiz aleyhisselam; hediye edilen şeyi yer, sadaka olarak verilen şeyi yemezdi. 372

Kendisine ev halkından başkası yiyecek birşey getirdiklerinde sorar, eğer hediye olduğu söylenirse onu yer, " Sadakadır! " denilirse ashabına " Siz yiyiniz! " buyurur, kendisi ondan hiç yemezdi. 373

Zeyneb, getirdiği keçi kebabını Peygamberimiz aleyhisselamın374 ve ashabından orada bulunanların önüne koydu. 375

Bişr b. Berâ' b. Ma'rur da, orada bulunan sahabiler arasında idi. 376

Peygamberimiz aleyhisselam, davar kebabının kolundan bir parça koparıp ağzına aldı, fakat, onu yutmayarak hemen dışarı attı.

Bişr b. Berâ' b. Ma'rur da, Peygamberimiz aleyhisselamınki gibi bir parça koparıp ağzına aldı.

Fakat, o, ağzına aldığı et parçasını çiğneyip yuttu. 377

Peygamberimiz aleyhisselamın ağzına aldığı etin kürek eti olduğu da rivayet edilir. 378

Peygamberimiz aleyhisselam, ağzına aldığı et parçasını ağzından hemen dışarı çıkarmakla beraber, sahabilerine de:

" Ellerinizi kebaptan çekiniz! 379

Şu kürek eti, zehirlenmiş olduğunu bana haber verdi! " buyurmuştu. 380

Bişr b. Berâ', zehirlendikten bir yıl sonra, bu yüzden Vefât etti. 381

Yüce Allah ondan razı olsun!

Peygamberimiz aleyhisselam ise, bu hadiseden sonra, üç yıl daha yaşadı. 382

Peygamberimiz aleyhisselam, ağzına alıp çıkardığı zehirli etin tesirinden kurtulmak için, iki omuzunun arasından kan aldırdı. 383

Bişr b. Berâ'nın annesi der ki:

" Resûlullah aleyhisselam Vefâtıyla sonuçlanan hastalığa tutulduğu zaman, yanına varmıştım. Kendisi, humma nöbeti geçiriyordu.

Alınlarına elimle dokundum ve:

'Yâ Rasûlallah! Seni hiç kimsenin tutulmadığı hummaya tutulmuş gördüm! ?' dedim.

Resûlullah aleyhisselam:

'Bize verilecek ecir ve mükâfat kat kat olduğu gibi, ibtilâlar da bize böyle kat kat olur! ' buyurdu ve:

'Halk, benim hastalığıma ne diyor?' diye sordu.

Halk:

'Resûlullahtaki hastalıkzâtülcenptir diyorlar' dedim.

Resûlullah aleyhisselam:

'Allah bana o hastalığı musallat etmiş değildir. Bu, ancak, şeytanın bir telkini ve vesvesesidir! ' buyurdu. 384

'Yâ Rasûlallah! Sen bu hastalığın neden ileri geldiğini sanıyorsun? Ben, oğlumun ölümünün, ancak Hayber'de yemiş olduğu zehirli davar kebabından ileri geldiğini sanıyorum! ' dedim.

Resûlullah aleyhisselam:

'Ey Ümmü Bişr! Ben de bu hastalığımın ancak ondan ileri geldiğini sanıyorum! 385

Hayber'de onunla birlikte tatmış olduğum zehirli etin acısından, şu anda kalb damarımın koptuğunu duymaktayım! 386

Zaman zaman onun ağrısını ve sızısını duyuyorum! ' buyurdu." 387

Hazret-i Âişe de; Peygamberimiz aleyhisselamın Vefâtıyla sonuçlanan hastalığı sırasında, Peygamberimiz aleyhisselamın:

" Ey Âişe! Hayber'de tatmış olduğum zehirli etin sancısını zaman zaman duyuyorum!

Şu anda, kalbimin damarının koptuğunu duymaktayım! " buyurduğunu bildirir. 388

Enes b. Malik de:

" Resûlullah aleyhisselamın küçük dili üzerinde bu zehrin izini görür dururdum! " demiştir. 389

Peygamberimiz aleyhisselam; bu zehirlenme yüzünden şehit olarak Vefât etmiş, kendisini peygamberlikle şereflendiren Yüce Allah, şehitlikle de şereflendirmiştir. 390

-------------------------------------

367. İbn İshak, İbn Hişam, Sîre, c. 3, s. 352, Vâkıdî, Megâzî, c. 2, s. 677, Taberî, Târih, c. 3, s. 95.

368. İmam Muhammed, Siyeru'l-kebîr, c. 4, s. 1421, Ebu Dâvud, Sünen, c. 4, s. 673.

369. Vâkıdî, Megâzî, c. 2, s. 677, Kastalânî, Mevâhibü'l-ledünniye, c. 1, s. 181.

370. Kastalânî, Mevâhibü'l-ledünniye, c. 1, s. 181.

371. Vâkıdî, Megâzî, c. 2, s. 677.

372. Vâkıdî, Megâzî, c. 2, s. 677, Ebu Dâvud, Sünen, c. 4, s. 174.

373. Ahmed b. Hanbel, Müsned, c. 2, s. 338.

374. İbn İshak, İbn Hişam, Sîre, c. 3, s. 352, Kastalânî, Mevâhibü'l-ledünniye, c. 1, s. 181.

375. Kastalânî, Mevâhibü'l-ledünniye, c. 1, s. 181.

376. İbn İshak, İbn Hişam, Sîre, c. 3, s. 352, Kastalânî, Mevâhib, c. 1. s. 181.

377. İbn İshak, İbn Hişam, Sîre, c. 3, s. 352, Taberî, Târih, c. 3, s. 95, İbn Hazm, Cevâmiu's-Sîre, s. 214.

378. Vâkıdî, Megâzî, c. 2, s. 678, Ebu Dâvud, Sünen, c. 4, s. 174.

379. Vâkıdî, Megâzî, c. 2, s. 678, Ebu Dâvud, Sünen, c. 4, s. 174, Ebu'l-Fidâ, el-Bidâye ve'n-nihâye, c. 4, s. 210, Heysemî, Mecmau'z-zevâid, c. 6, s. 153.

380. İbn İshak, İbn Hişam, Sîre, c. 3, s. 352, Vâkıdî, Megâzî, ç. 2, s. 678, Ebu Dâvud, Sünen, c. 4, s. 175, Taberî, Târih, c. 3, s. 95, İbn Hazm, Cevâmiu's-Sîre, s. 214, İbn Esîr, Kâmil, c. 2, s. 221, İbn Haldun, Târih, c. 2, ks. 2, s. 39, Heysemî, Mecmau’z-zevâid, c. 6, s. 398, 399, Ebu'l-Fidâ, el-Bidâye ve'n-nihâye, c. 4, s. 210, Kastalânî, Mevâhibü'l-ledünniye, c. 1, s. 181.

381. Vâkıdî, Megâzî, c. 2, s. 678, Heysemî, Mecmau'z-zevâid, c. 6, s. 153, Diyarbekrî, Târîhu'l-hamîs, c. 2, s. 52, Halebî, İnsânu'l-uyün, c. 2, s. 767.

382. Vâkıdî, Megâzî, c. 2, s. 678, İbn Kayyım, Zâdu'l-mead, c. 2, s. 155, Ebu'l-Fidâ, el-Bidâye ve'n-nihâye, c. 4, s. 310, Heysemî, Mecmau'z-zevâid, c. 6, s. 153, 154.

383. Vâkıdî, Megâzî, c. 2, s. 678, Ebu Dâvud, Sünen, c. 4, s. 175, Ebu'l-Fidâ, el-Bidâye ve'n-nihâye, c. 4, s. 209.

384. Vâkıdî, Megâzî, c. 2, s. 679, İbn Sa'd, Tabakâtü'l-kübrâ, c. 8, s. 314.

385. Ebu Dâvud, Sünen, c. 4, s. 175, Hâkim, Müstedrek, c. 3, s. 219, Süheylî, Ravdu'l-ünüf, c. 6, s. 572.

386. İbn İshak, İbn Hişam, Sîre, c. 3, s. 353, Vâkıdî, Megâzî, c. 2, s. 679, İbn Sa'd, Tabakât, c. 8, s. 314, Ebu'l-Fidâ, el-Bidâye ve'n-nihâye, c. 4, s. 210.

387. Vâkıdî, Megâzî, c. 2, s. 679, İbn Sa'd, Tabakât, c. 8, s. 314, İbn Kayyım , Zâdu'l-mead, c. 2, s. 155.

388. Buhârî , Sahih, c. 5, s. 137.

389. Müslim, Sahih, c. 4, s. 1721.

390. İbn İshak, İbn Hişam , Sîre, c. 3, s. 353, Taberî, Târih, c. 3, s. 95, İbn Esîr, Kâmil, c. 2, s. 222, İbn Kayyım, Zâdu'l-mead, c. 2, s. 155, Ebu'l-Fidâ, el-Bidâye ve'n-nihâye, c. 4, s. 210, 211.