Peygamberimiz aleyhisselamın Vefât ettiği günde Hazret-i Ebu Bekir Medine'nin doğusundaki Sünuh'ta, 408 Ensar bahçelerinden birinde bulunan zevcesi Binti Hârice'nin yanında idi.

Hazret-i Ebu Bekir, Peygamberimiz aleyhisselamın rahatlaştığını görünce, kendisinden izin alıp oraya gitmişti.

Peygamberimiz aleyhisselamda gördüğü iyileşmenin ölüm rahatlığı olduğunu anlayamamıştı.

Sabahleyin halkın birşeyler konuştuklarını görünce, konuşulanları dinleyip haberini kendisine getirmesi için bir uşak gönderdi.

Uşak, döndüğü zaman:

" Onlardan işittim ki, Muhammed Vefât etti! " der demez, Hazret-i Ebu Bekir beyninden vurulmuşa döndü. 409

Salim b. Ubeyd de Sünuh'a gidip Peygamberimiz aleyhisselamın Vefât ettiğini Hazret-i Ebu Bekir'e haber verdi. 410

Hazret-i Ebu Bekir hemen atına binip Medine'ye geldi. 411 Mescide girdi.

O sırada, Hazret-i Ömer halka hitab ediyordu.

Hazret-i Ebu Bekir orada durmayıp Peygamberimiz aleyhisselamın Vefât ettiği eve, Hazret-i Âişe'nin evine vardı. 412

Peygamberimiz aleyhisselamın yanına girmek için izin istedi.

" Bugünden sonra Resûlullah aleyhisselamın yanına girmeye izin yok! " dediler.

Hazret-i Ebu Bekir:

" Doğru söylediniz! " dedi, hemen içeri girdi.

Peygamberimiz aleyhisselamın üzerine çizgili bir kumaş örtülmüştü.

Hazret-i Ebu Bekir, Peygamberimiz aleyhisselamın yüzünü açıp baktı, ağlayarak alnından öptü ve:

" Vallahi, Resûlullah Vefât etmiş! İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn=Bizler Allah'ınız! Allah'ın kullarıyız! Ve bizler O'na dönücüleriz!

Babam, anam sana feda olsun!

Varlığım Kudret Elinde bulunan Allah'a yemin ederim ki; Allah sana hiç bir zaman iki kere ölüm acısı tattırmayacak! 413

Vallahi, Allah senin üzerinde iki ölümü birleştirmeyecektir! 414

Sen bir kere ölmüş ve mukadder olan ölüm geçidini geçmiş bulunuyorsun! Bundan sonra senin için bir daha ölmek yoktur! 415

Vâh benim peygamberim! " dedi, eğilip Peygamberimiz aleyhisselamın yüzünü öptü.

Başını kaldırdıktan sonra:

" Vâh benim dostum! " dedi, alnından öptü.

" Vâh benim güzidem, seçkinim! " dedi, tekrar alnından öptü ve:

" Sen sağ iken de güzeldin, ölü iken de güzelsin! Senin sağlığın da, ölülüğün de ne güzeldir! " diyerek Peygamberimiz aleyhisselamın yüzünün örtüsünü örttükten sonra, dışarı çıktı. 416

-------------------------------------

408. İbn Sa'd, c. 2, s. 265, Beyhakî, c. 7, s. 215, Ebu'l-Ferec İbn Cevzî, c. 2, s. 789, Ebu'l-Fidâ, c. 5, s. 243.

409. Ebu Hanîfe, Müsned, s. 36.

410. Ebu'l-Fidâ, c. 5, s. 244.

411. İbn Sa'd, Tabakât, c. 2, s. 265, Ebu'l-Fidâ, c. 5, s. 244.

412. İbn Sa'd, c. 2, s. 268.

413. İbn Sa'd, c. 2, s. 469, Buhârî, Sahih, c. 4, s. 194.

414. Zührı, s. 134, Abdurrezzak, c. 5, s. 436, İbn Sa'd, c. 2, s. 265-268.

415. Zührî, s. 134, Abdurrezzak, c. 5, s. 436, İbn Sa'd, İbn Sa'd, c. 2, s. 268.

416. İbn Sa'd, Tabakât, c. 2, s. 265-266, Ebu'l-Fidâ, el-Bidâye, c. 5, s. 242.